W 1939 znów wyjechał z Nowego Orleanu. Tym razem udał się do Bostonu, żeby zastąpić Bunka Jonhsona w zespole saksofonisty Sidneya Becheta. Kiedy w latach 40. nastąpiło odrodzenie muzyki nowoorleańskiej (Dixieland Revival), sformował do celów nagraniowych zespół The Jazz Pioneers, złożony z weteranów tego stylu. W następnych dwu dekadach koncertował z The Creole Serenaders. Był też stałym wykonawcą w słynnej nowoorleańskiej The Preservation Hall.
Zmarł w wieku 80. lat. Został pochowany na Saint Bartholomew Cemetery w rodzinnym Algiers w Nowym Orleanie.
Małżeństwo i dzieci Jego żoną była Pearl z d. Yates (1897–1960). Miał z nią troje dzieci: Edwina Petera, Dolores i Myrtle Emily.
Wybrana dyskografia 1961 Peter Bocage with His Creole Serenaders & The Love Jiles Ragtime Orchestra (Riverside Records/Original Jazz Classics) 1991 Peter Bocage and His Creole Serenaders (American Music) Peter Bocage at San Jacinto Hall (GHB)
Przypisy
Bibliografia Peter Bocage (1887–1967), The Syncopated Times Interview with Peter Bocage (1957),