Więzienie w Pitești () – zakład karny w rumuńskim Pitești, najbardziej znany ze swojego brutalnego eksperymentu reedukacyjnego (), który prowadzono w okresie stalinowskim od grudnia 1949 r. do września 1951 r.
Budowa i początki Prace nad więzieniem rozpoczęto za króla Karola II w 1937 roku, a ukończono w 1941 roku, za rządów Iona Antonescu. W tamtym czasie był to najnowocześniejszy ośrodek zatrzymań w Rumunii. Położony na północnym krańcu Pitești, budynek składał się z czterech poziomów: piwnicy, parteru i dwóch górnych pięter zbudowanych na kształt litery T. Pierwsi więźniowie polityczni, których tam przetrzymywano, przybyli w 1942 roku; były to osoby podejrzewane o udział w rebelii Żelaznej Gwardii. Niedługo po utworzeniu Securitate w sierpniu 1948 r. więzienie Pitești stało się ośrodkiem detencji zatrzymanych studentów.
Eksperyment reedukacyjny Eksperyment prowadzono z pomocą grupy młodych więźniów politycznych, zwolenników faszystowskiej Żelaznej Gwardii pod przywództwem .
Według pisarza , celem eksperymentu była reedukacja więźniów poprzez zmuszenie ich do odrzucenia dawnych przekonań religijnych czy ideologii i ostateczną zmianę ich osobowości do całkowicie posłusznej względem partii komunistycznej.