W latach 1977–1999 kierowała uczelnianymi badaniami z zakresu elektrochemii, a w latach 1990–1999 Zakładem Chemii Powierzchni Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1983–1991 była członkinią prezydium zarządu głównego Polskiego Towarzystwa Chemicznego, a w latach 1991–2003 przewodniczącą prezydium łódzkiego oddziału stowarzyszenia. W latach 1953–1980 była członkinią Związku Nauczycielstwa Polskiego. Ponadto działała w Łódzkim Towarzystwie Naukowym, a od 1980 była członkinią NSZZ „Solidarność”.
W badaniach naukowych zajmowała się m.in. chemią analityczną. Prowadziła też badania elektrochemiczne. Jej badania wpłynęły na budowę oscylatora elektrochemicznego (patent PRL nr 64927 w roku 1969). Brała udział w pracach badawczych nad rozwijaniem nowych metod i technik pomiarowych z zakresu elektrochemii, a także pracowała w zespole zajmującym się konstrukcją elektrochemicznej aparatury pomiarowej. W 1999 przeszła na emeryturę.
Zmarła 13 kwietnia 2026 w wieku 97 lat. 24 kwietnia po mszy w kościele św. Anny, została pochowana części katolickiej Starego Cmentarza w Łodzi. Uroczystości miały charakter państwowy z asystą wojskową.