W 1930 roku, pod kierownictwem Hermana Hilberta, młyn przeszedł na napęd elektryczny, co umożliwiło zwiększenie jego wydajności do 130 ton dziennie. W rękach rodziny Hilbertów, a następnie bliskiego przyjaciela rodziny, młyn pozostał do 1945 roku. W tym okresie zbudowano również potężne stalowe elewatory i zainstalowano nowoczesne mlewniki. Młyn stał się jednym z największych i najnowocześniejszych obiektów młynarskich na Śląsku.
Zarządzanie po II wojnie światowej Po zakończeniu II wojny światowej, młyn przez dekadę znajdował się pod zarządem Armii Czerwonej, która produkowała tu mąkę i kasze na potrzeby wojsk. W 1951 roku obiekt został przekazany pod polskie zarządzanie i kontynuował produkcję do 2016 roku, kiedy to został zakupiony przez Fundację Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego Śląska. Po zakończeniu działalności produkcyjnej, maszyny młyna zostały zakonserwowane, a obiekt przekształcony w muzeum, które obecnie jest dostępne dla zwiedzających.
Znaczenie i wartość Młyn Hilberta stanowi unikatowy zabytek techniki młynarskiej, zachowując kompletny ciąg technologiczny z lat 30. XX wieku. Jego architektura i historyczne wyposażenie oferują cenny wgląd w rozwój technologii młynarskiej na Dolnym Śląsku.
Przypisy
Kategoria:Zabytki nieruchome w Dzierżoniowie Kategoria:Fundacje Kategoria:Dolny Śląsk Kategoria:Muzea w województwie dolnośląskim