Teatr San Carlo (wł. Teatro di San Carlo) – najstarszy gmach operowy Włoch, otwarty 4 listopada 1737 roku Znajduje się w Neapolu, obok .
Historia Budowa gmachu operowego 3 kwietnia 1737 roku król Karol III Burbon zleca wybudowanie wielkiego teatru operowego w Neapolu architektowi Giovanniemu Antonio Medrano, hiszpańskiemu pułkownikowi brygadierowi stacjonującemu w Neapolu oraz Angelo Carasale, ówczesnemu dyrektorowi Teatru San Bartolomeo, aby zastąpić Teatr San Bartolomeo, znacznie mniejszy i umieścić w mieście symbol swojej władzy królewskiej. Został on ukończony w około siedem miesięcy przy koszcie 75 tysięcy dukatów. Projekt Medrano przewidywał salę o długości 28,6 metra i szerokości 22,5 metra, z 184 lożami, w tym lożami na proscenium, rozmieszczonymi w sześciu rzędach oraz lożą królewską zdolną pomieścić dziesięć osób, co dawało łącznie 1379 miejsc. Wnętrze było utrzymane w kolorze ciepłego złota, a nad portalem widniał herb królewski.