Wairarapa Moana () – obszar chroniony znajdujący się w Nowej Zelandii, w południowej części Wyspy Północnej, obejmujący jezioro Wairarapa oraz otaczające je tereny podmokłe.
W 2020 roku został wpisany na listę konwencji ramsarskiej. Od 2014 roku teren o łącznej powierzchni 13 300 ha, który oprócz mokradeł Wairarapa Moana obejmuje również odcinki rzeki Ruamahanga i jej dopływów, stanowi ostoję ptaków IBA organizacji BirdLife International.
Charakterystyka thumb|left|Lake Ōnoke (pośrodku) i Zatoka Pallisera (2024) Wairarapa Moana jest największym obszarem bagiennym w południowej części Wyspy Północnej. Rozciąga się na długości ok. 30 km i obejmuje słodkowodne jezioro Wairarapa (trzecie co do wielkości jezioro Wyspy Północnej) wraz z otaczającymi je bagnami i mokradłami, słonawe jezioro o charakterze przybrzeżnej laguny, którą od Zatoki Pallisera () oddziela żwirowa mierzeja, liczne rzeki i strumienie (w tym odcinek rzeki Ruamahanga łączącej oba jeziora), a także słone bagna przybrzeżne.