thumb|Szwedzka grenadierka (XIX w.) Grenadierka (kaszkiet grenadierski, mitra, infuła, kołpak) – wojskowe nakrycie głowy używane przez grenadierów.
W XVIII w. czapki grenadierów i fizylierów były bardzo do siebie podobne i przypominały infułę (mitrę) biskupią. Z czasem tego rodzaju grenadierki zostały wyparte przez bermyce, pierwotnie wprowadzane jako forma wyróżnienia oddziałów elitarnych oraz gwardyjskich i w tej postaci używane do dzisiaj w mundurach paradnych niektórych jednostek gwardii honorowej, np. w .
Geneza Rozwój czapki grenadierskiej rozpoczął się w drugiej połowie XVII wieku, kiedy piechota armii francuskiej przeszła specjalne szkolenie na grenadierów – pierwsze kompanie grenadierów powstały w 1667 r. w (Régiment du Roi). Typowym nakryciem głowy ówczesnych żołnierzy zachodnioeuropejskich był kapelusz z szerokim rondem. Nie było to jednak praktyczne dla grenadierów z dwóch powodów. Z jednej strony wystający kapelusz był uciążliwy, gdy żołnierz podczas bitwy musiał szybko zawiesić muszkiet na ramieniu, aby przejść do walki granatami. Dodatkowo szerokie rondo utrudniało wyciąganie ręki w celu rzucenia granatu.