Mimo przeprowadzenia remontu w latach 1872–1873 stan świątyni się pogarszał. W 1880 władze rejencji Koblencja podjęły decyzje o wyłączeniu z użytkowania transeptu, w 1892 – okolic Heidenturm, a w 1903 całej części zachodniej. W grudniu 1901 założono kolejne stowarzyszenie budowy. W 1902 roku przystąpiono do generalnego remontu. Pracami od 1903 kierował Ernst Stiehl, który planował dokończenie fasady zachodniej poprzez zburzenie romańskich fragmentów wraz z Heidenturm, z czego zrezygnowano, prawdopodobnie z powodów finansowych. W grudniu 1910 katedrę przywrócono do użytku.
8 marca 1945 wschodnia część kościoła została zniszczona podczas nalotu bombowego, zniszczone zostało lektorium z organami, a wskutek fali uderzeniowej destrukcji uległy również okna i organy wspólnoty protestanckiej. 31 stycznia 1946 powołano trzecie już stowarzyszenie budowy katedry. Zrezygnowano z odbudowy lektorium, by podkreślić współpracę obu wspólnot. 14 maja 1955 inaugurowano organy, a na przełomie lat 50. i 60. zainstalowano witraże. Od 1982 dwie parafie pokrywają po 5/12 kosztów, a fundusz Dalberg'sche Kirchenfonds i miasto Wetzlar – po 1/12 kosztów budowlanych. W latach 1981–1989 odrestaurowano wnętrze, a w 2001 rozpoczęto konserwację elewacji.