Prawo do prowadzenia niezależnego życia, z możliwością korzystania z opłaconej pomocy asystenckiej zamiast instytucjonalizacji, jeśli osoba sobie tego życzy, jest jednym z głównych celów ruchu na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami. Jest to również główny cel podobnych ruchów na rzecz niezależnego życia i samorzecznictwa (), które są najsilniej związane z osobami z niepełnosprawnościami intelektualnymi i zaburzeniami psychicznymi. Ruchy te wspierają osoby z niepełnosprawnościami w bardziej aktywnym uczestnictwie w życiu społecznym.
Debata i podejścia Kluczową debatą w ruchu na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami jest spór między działaniami afirmacyjnymi na rzecz osób z niepełnosprawnościami a walką o równe traktowanie. Według organizacji badawczej z 1992 roku obawiano się, że integracja osób z niepełnosprawnościami w miejscu pracy może wpłynąć na wizerunek firmy lub skutkować spadkiem produktywności. Zbiegło się to z parlamentarną rewizją amerykańskiej Ustawy o Równości Zatrudnienia z 1992 roku, która traktowała o tym, że pracodawcy powinni dążyć do wprowadzenia równości bez oficjalnego systemu kwotowego.