W 1888 roku hrabia, niemile widziany we Francji, sprzedał zamek wraz z lasem o powierzchni 1 200 hektarów.
Rodzina Dreyfus Zamek został kupiony przez finansistę, przemysłowca i kolekcjonera Augusta Dreyfusa (1827–1897) i jego żonę Luisę Gonzalez de Andia Orbegoso (1847–1924), markizę de Villahermosa, którą Dreyfus poślubił w Limie w 1873 roku. Pringué opisuje quasi-królewskie życie w Pontchartrain, przypominające dwór madrycki. Luisa Gonzalez de Andia Orbegoso, markiza Villahermosa, była bogata, gdyż jej rodzina posiadała z kopalnie szmaragdów w Peru i Chile, a także z wyspy pokryt guanem, na które miała monopol. Rano omawiała interesy w swoim okazałym buduarze, którego stolarka pochodzi z XVIII wieku i jest ozdobiona dziełami Velasqueza, Goi i Rubensa.
Auguste Dreyfus był jedynym koncesjonariuszem państwa peruwiańskiego na eksploatację i sprzedaż guana. Mimo że w 1862 r. nawrócił się na katolicyzm, stał się celem francuskich antysemitów, a jednemu z jego dwóch synów odmówiono przyjęcia obywatelstwa francuskiego. Był blisko związany z republikanami Jules’em Grévym, który był jednym z jego pierwszych obrońców (zatrudnił 54 prawników w trzech procesach) i Pierre’em Waldeckiem-Rousseau, którego w 1890 r. mianował wykonawcą swojego testamentu.