Zlecił architektowi Émile’owi Boeswillwaldowi przebudowę i powiększenie zamku oraz odtworzenie francuskiego ogrodu stworzonego pod koniec XVII wieku.
Późniejsze lata W 1932 roku spadkobiercy Drefusa sprzedali posiadłość rodzinie Lagasse, która w 1940 roku kazała przebudować centralny pawilon i dobudować łuk prowadzący do szerokich schodów łączących dziedziniec z ogrodami. Obecnie zamek jest własnością prywatnej firmy.
Architektura mały|240x240px| Wejście główne Dwa duże skrzydła zamku zostały zbudowane około połowy XVII wieku według tradycyjnego francuskiego planu w kształcie litery U. Centralny budynek znajdował się za dziedzińcem, który był otoczony dwoma skrzydłami i fosą. Główny budynek obejmuje galerię, zbudowaną prawdopodobnie pomiędzy 1598 a 1609 rokiem, umożliwiającą komunikację między dwoma skrzydłami. Ten nietypowy układ - w którym korpus centralny pełni funkcję łącznika - przypomina zamek Écouen i jest prawdopodobnie wynikiem kolejnych etapów budowy. Centralną część budynku przebudowano w 1738 r., a pod koniec XIX w. rozbudowano ją przez Boeswillwalda, który podwoił głębokość części ogrodowej. Pawilon osiowy został przebity w 1940 roku sklepionym przejściem.