Od 1903 do 1933 wykładał jako prywatny docent na Uniwersytecie w Zurychu oraz był kuratorem Instytutu Badań Geobotanicznych Rübel w Zurychu.
Brockmann-Jerosch, będący jednym z pionierów socjologii roślin, w swojej pracy podjął przede wszystkim aspekty stosowanej socjologii roślin i wniósł znaczący wkład w to, że dziedzina ta zyskała ogromne znaczenie w leśnictwie i rolnictwie, a także w inżynierii upraw. Między innymi eksplorował, wraz z żoną, naturalne lasy Szwajcarii. W pracy dotyczącej doliny Puschlav postawił hipotezę, że wiele roślin występujących na tym terenie przetrwało epokę lodowcową. Wyjaśnił także liczne aspekty związków roślinności z klimatem, ludźmi i zwierzętami.
Podczas długich pobytów za granicą Brockmann-Jerosch badał szatę roślinną niemal we wszystkich krajach Europy i był kierownikiem ważnych wówczas Międzynarodowych Wycieczek Geograficznych Roślin. Zajmował się także naukowo zagadnieniami związanymi z ochroną przyrody, etnobotaniką oraz agrobotaniką.