mały|Mapa historyczna Okręgu Kłajpedy i północnej części Prus Wschodnich Konwencja kłajpedzka () – międzynarodowa umowa zawarta między Litwą i członkami Rady Ambasadorów (Wielką Brytanią, Francją, Włochami i Japonią) w Paryżu 8 maja 1924 roku. Zgodnie z konwencją, Okręg Kłajpedy stał się autonomiczną częścią Litwy.
Na mocy Traktatu Wersalskiego region został odłączony od Prus Wschodnich i oddany pod administrację Ligi Narodów, z tymczasowym garnizonem francuskim. Podczas zorganizowanego w styczniu 1923 r. powstania, Litwini przejęli władzę nad regionem i przyłączyli go do Litwy. Konferencja Ambasadorów uznała przyłączenie tych terenów do państwa litewskiego i przystąpiła do sformalizowania zmian terytorialnych. Mieszkańcy tego obszaru nie mieli możliwości wyboru w głosowaniu, czy chcą przyłączenia do Litwy, czy do Niemiec. Po trudnych negocjacjach konwencję zatwierdzono wiosną 1924 roku.