Regionowi przyznano szeroką autonomię ustawodawczą, sądowniczą, administracyjną i finansową. Miała własny demokratycznie wybrany parlament (Sejmik Kłajpedzki) i powoływany przez niego organ władzy wykonawczej - Dyrektoriat, nad działalnością Dyrektoriatu kontrolę sprawował gubernator. Zarządzanie i eksploatacja portu w Kłajpedzie zostały powierzone trzyosobowemu zarządowi portu. Rzeka Niemen, a w szczególności transport drewna nią, zyskała charakter międzynarodowy, co zapewniło swobodę tranzytu wszystkim narodom. Konwencja stała się nieaktualna, gdy Okręg Kłajpedy został przyłączony do nazistowskich Niemiec na mocy ultimatum z 1939 r.
Tło historyczne Ziemie na północ od rzeki Niemen były częścią państwa niemieckiego od czasu ich podboju podczas krucjaty pruskiej w XIII wieku. Zgodnie z artykułem 28. Traktatu Wersalskiego, region ten został oderwany od Cesarstwa Niemieckiego, a zgodnie z artykułem 99., od 10 stycznia 1920 r. został objęty mandatem Ligi Narodów. Tymczasowymi administratorami Okręgu Kłajpedy, zostali Francuzi.