Negocjacje 16 lutego 1923 r. Rada Ambasadorów zrzekła się praw przyznanych jej na mocy Traktatu Wersalskiego i przekazała okręg Litwie pod warunkiem późniejszego podpisania formalnego traktatu międzynarodowego. Litwa zaakceptowała to przekazanie i negocjacje w sprawie traktatu rozpoczęły się 24 marca 1923 r. Specjalna komisja Rady, pod przewodnictwem francuskiego dyplomaty Jules’a Laroche'a przedstawiła projekt składający się z 50 punktów, który zastrzegał dla II Rzeczypospolitej Polskiej szerokie prawa do dostępu, użytkowania i zarządzania portem w Kłajpedzie. Dla Litwy był to projekt nie do przyjęcia, ponieważ zerwała ona wszelkie stosunki dyplomatyczne z Polską z powodu sporu o Wileńszczyznę. Delegacja litewska pod przewodnictwem Ernestasa Galvanauskasa odpowiedziała, przedstawiając w kwietniu 1923 r. własny projekt, który nie zastrzegał żadnych praw dla Polski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konwencja kłajpedzka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.