Gubernator nie mógł zawetować ustaw uchwalonych przez lokalny parlament, chyba że naruszały one statut, Konstytucję Litwy lub umowy międzynarodowe. Prawo weta nie obejmowało ustaw sprzecznych z interesami Litwy. Pięcioosobowy Dyrektoriat był mianowany przez gubernatora i pełnił funkcję organu władzy wykonawczej dopóki nie utracił wotum zaufania parlamentu. Gubernator, w porozumieniu z Dyrektoriatem, mógł rozwiązać parlament. Dyrekcja mianowała sędziów trybunału dożywotnio. Język litewski i niemiecki uzyskały równy status języków urzędowych regionu. Zmiana statutu wymagała większości trzech piątych głosów w parlamencie lokalnym i mogła zostać poddana pod zatwierdzenie w referendum lokalnym.
W porozumieniu dotyczącym portu w Kłajpedzie określono, że jest to port o znaczeniu międzynarodowym i że mają do niego zastosowanie Konwencja i Statut o wolności tranzytu. Na mocy umowy powołano trzyosobową Radę Portu, której zadaniem było administrowanie, eksploatacja i rozwój portu. Jednego członka mianował rząd litewski, drugiego Dyrektoriat, a ostatniego Liga Narodów. Umowa tranzytowa składała się z czterech artykułów, gwarantowała swobodę tranzytu i dotyczyła w szczególności eksportu i importu drewna przez Niemen.
Przypisy
Linki zewnętrzne Pełny tekst Konwencji
Kategoria:Kraj Kłajpedy Kategoria:Traktaty międzynarodowe Wielkiej Brytanii Kategoria:Traktaty międzynarodowe Litwy