Zostały zaangażowane do przedstawienia RAI Giardino d'inverno w reżyserii Antonello Falqui. Pozostały w tym kraju na dłużej, zdobywając popularność dzięki swym tanecznym popisom w telewizji. Występując we wszystkich popularnych programach telewizyjnych lat 60. i 70.; stały się ikonami włoskich programów rozrywkowych. W 1963 roku zadebiutowały w Stanach Zjednoczonych, w programie Red Skelton Show. Występowały także w przedstawieniach Eda Sullivana, Perry’ego Como i Deana Martina oraz na Broadwayu i w Las Vegas, miały własne programy telewizyjne w Niemczech i za granicą.
Przez dwa lata z powodzeniem występowały, także we Włoszech, w musicalu Viola, Violin und Viola dʼamore. Następnie odbywały gościnne tournée po Japonii, Hiszpanii, Ameryce Południowej i Stanach Zjednoczonych. W 1975 roku w Théâtre de la Monnaie w Brukseli wystawiono z ich udziałem sztukę Siedem grzechów głównych Bertolta Brechta i Kurta Weilla.
Za swoje osiągnięcia zostały w 1987 roku odznaczone Federalnym Krzyżem Zasługi na Wstędze, a w 2006 roku otrzymały honorowe obywatelstwo Nerchau. Według danych z 2022 mieszkały w swoim domu w Grünwaldzie w Bawarii.
W styczniu 2022 roku wystawiły na licytację swoje kostiumy sceniczne.