Wiesław Wiszniewski (ur. 15 maja 1971 w Dunajku) – polski seryjny morderca działający w Warszawie w okresie od grudnia 1998 do lutego 1999 roku. Zamordował osiem starszych kobiet, a zbrodnie te zostały popełnione na tle rabunkowym.
Młodość Wiszniewski pochodził z wielodzietnej rodziny. Ojciec znęcał się fizycznie nad nim od najmłodszych lat. Gdy miał dziewięć lat, dopuścił się pierwszej kradzieży – ukradł klasery ze znaczkami, które sprzedał, a za otrzymane pieniądze kupił słodycze. Gdy dorósł, opuścił rodzinne strony i zamieszkał w Warszawie, gdzie pracował jako stolarz. Niedługo później, został skazany na karę więzienia za liczne włamania. Po wyjściu z więzienia, popadł w alkoholizm.
Morderstwa Pod koniec 1998 roku, Wiszniewski ze wspólnikami dokonał dwunastu napadów na starsze kobiety, z czego osiem zakończyło się śmiercią napadniętych kobiet. Członkami jego grupy byli: Grażyna Łakatosz, taksówkarz Jarosław Byszewski oraz Ewa Jarzynka – prywatnie dziewczyna Wiszniewskiego. Grupa miała opracowany schemat działania. We czwórkę jeździli taksówką Byszewskiego po Warszawie i wypatrywali idących samotnie staruszek. Cechą wspólną wszystkich ofiar był niski wzrost – między 140, a 160 cm, co miało zminimalizować ryzyko stawiania oporu, a także wiek powyżej 75 lat. Każda z ofiar była schorowana i mieszkała samotnie.