Na początku 1961 roku organizuje Zakład Psychologii Stosowanej KUL, którego kierownikiem pozostaje do końca swej pracy akademickiej. W tym samym roku habilituje się na podstawie rozprawy pt. Rola schematów uogólniających w tworzeniu się pojęć u dzieci. W 1962 roku uzyskuje stanowisko docenta. W 1970 roku zakończyła pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, chcąc poświęcić się badaniom naukowym oraz pracy redaktorskiej i społecznej.
W ciągu swojej kariery naukowej była członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, członkiem Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej i Zdrowia Psychicznego, członkiem Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem, członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego KUL, redaktorem naczelnym dwumiesięcznika PTHP „Zagadnienia Wychowawcze w Aspekcie Zdrowia Psychicznego”, współredaktorem wydawnictwa „Problemy Psychoterapii Dzieci i Młodzieży”, konsultantem naukowym Sekcji Psychoterapii Dzieci i Młodzieży PTHP oraz członkiem komitetu redakcyjnego kwartalnika PTHP „Zdrowie Psychiczne, Zagadnienia Higieny Psychicznej, Psychiatrii i Psychologii Klinicznej.
Życie prywatne W 1910 roku wyszła za mąż za Mariana Kaczyńskiego, który był jej kolegą z czasów studiów w Krakowie.