Inspiracją dla postaci Siseta był Narcís Llansa i Tubau, znany także jako „dziadek Llansa” (kat. avi Llansa), „stary Llansa” (kat. vell Lansa) i „Siset Llansa”, męski fryzjer z Besalú. Jako republikanin, Katalończyk i antyklerykał w 1931 roku, za Drugiej Republiki Hiszpańskiej, został wybrany na radnego miasta z ramienia Republikańskiej Lewicy Katalonii. Po II wojnie światowej, podczas dyktatury Franco, zmuszono go do sprzątania kościoła i chodzenia na msze, chociaż nigdy wcześniej tego nie robił, a w niedziele zawsze miał największy utarg w swoim salonie fryzjerskim. W latach 60. zaczął spędzać wakacje u swojej córki w Verges, gdzie poznał młodego Llacha – kolegę jego wnuka, Ponça Feliu. Swoją postawą i opowieściami uświadomił Llachowi istnienie i sposób działania frankizmu, wpajanego młodzieży w domach i szkołach. W 1968 roku Llach – zainspirowany tym, co usłyszał od Siseta – napisał „L’estacę”. W pierwszej wersji utworu użył słowa columna, dopiero w późniejszych zdecydował się zamienić je na estaca, jak mu zasugerowano.