Przejęcie przez Niemcy Nowe wybory do parlamentu odbyły się w listopadzie 1935 roku. Litwini celowo opóźnili ich przeprowadzenie ponad sześciotygodniowy okres przewidziany przez Konwencję, licząc na zbudowanie prolitewskiego rozpędu. Mimo wysiłków litewscy kandydaci zdobyli tylko pięć mandatów. Prezesem ogólnoniemieckiego zarządu został mianowany Baldžius. W rzeczywistości siły proniemieckie kontrolowały ten region. Powróciła względna stabilność, a aktywiści proniemieccy i pronazistowscy zwiększyli swoje wpływy. Prowadzili kampanię na rzecz ponownego przyłączenia regionu do Niemiec.

Ostatecznie wyroki oskarżonych w sprawie Neumanna i Sassa zostały złagodzone, a wielu z sukcesem wystartowało w wyborach w grudniu 1938 r. Wilhelm Bertuleit, prawa ręka Neumanna, został prezesem Dyrektoriatu. Oczekiwano, że nowy parlament zagłosuje za odłączeniem się od Litwy już na początku marca 1939 r. Jednakże Litwa przekazała ten region Niemcom po ultimatum z 20 marca 1939 r. W następstwie Dyrektoriat i parlament zostały rozwiązane.