Navakas zażądał, aby Dyrektoriat zwolnił nauczycieli i innych urzędników, którzy byli członkami partii antypaństwowych lub w inny sposób nielojalni wobec państwa.
Gdy Schreiber stawiał opór, Navakas zdymisjonował Dyrektoriat, mianując jako jego przewodniczącego prolitewskiego Martynasa Reisgysa. Było oczywiste, że Reisgys nie uzyska wotum zaufania od parlamentu. Tak więc na dwa tygodnie przed sesją parlamentu, litewski dowódca wojskowy rozwiązał proniemiecką Kłajpedzką Partię Rolniczą, posiadającą 11 miejsc w parlamencie, pod pretekstem, podżegania do buntu i zabraniania swoim członkom zasiadania w parlamencie. W związku z tym parlament nie miał wystarczającego kworum, aby odrzucić Reisgysa.
Niemcy wycofały się z Ligi Narodów w październiku 1933 r. z powodu zbrojeń i nie mogły bezpośrednio zwrócić się do niej z prośbą o interwencję. W związku z tym złożyły petycję do sygnatariuszy Konwencji, lecz ci zwlekali i odpowiedzieli jedynie poprzez wysłanie not dyplomatycznych. Litwa odpowiedziała, zastępując gubernatora Navakasa - Kurkauskasem, a prezydenta Reisgysa - Brūvelaitisem i włączając do Dyrektoriatu Niemców, dając im większość w tej instytucji. Ten kompromis również spotkał się z oporem.