Powołanie Martynasa Reisgysa W sierpniu 1930 r. wybuchł spór o nominację prolitewskiego Martynasa Reisgysa. Parlament uchwalił wotum nieufności, Reisgys rozwiązał parlament, a Niemcy przekazały rozwiązanie sporu Lidze. Litwa, chcąc uniknąć jej interwencji, zawarła kompromis z Niemcami, mianując Otto Böttchera prezesem Dyrektoriatu.
Odwołanie Otto Böttchera Po zawarciu w 1931 r. układu celnego między Litwą a Niemcami eksport produktów rolnych z Kłajpedy do Prus Wschodnich gwałtownie spadł. W grudniu 1931 roku Böttcher i dwaj członkowie parlamentu w tajemnicy udali się do Berlina, aby omówić kwestię importu produktów rolnych z niemieckim ministrem spraw zagranicznych i ministrem rolnictwa.
Gdy Litwini dowiedzieli się o tej podróży, gubernator Antanas Merkys odwołał Böttchera za przekroczenie swoich uprawnień, ponieważ konwencja kłajpedzka pozostawiła sprawy zagraniczne jako wyłączne kompetencje centralnego rządu litewskiego. Po raz pierwszy Dyrektoriat został rozwiązany bez zgody parlamentu, który twierdził, że tym samym złamane zostały ustalenia konwencji. Następnie Merkys mianował Jonasa Tolišiusa i Eduardasa Simaitisa na stanowiska prezesów, jednak żaden z nich nie uzyskał wotum zaufania od parlamentu.