Do spraw podlegających bezpośrednio uprawnieniom parlamentu i dyrektoriatu należały: kult publiczny i edukacja, lokalne podziały administracyjne, służba zdrowia i opieka społeczna, drogi i roboty publiczne, ustawodawstwo cywilne, karne i handlowe, lokalna policja oraz podatki (z wyjątkiem ceł).

Stosunki litewsko-niemieckie mały| Sesja Dyrektoriatu Obwodu Kłajpedzkiego w 1932 r. Relacje między Dyrektoriatem, który był bardziej prolitewski, a lokalnym parlamentem, który wykazywał poglądy proniemieckie, były napięte i często prowadziły do konfliktów na tle interpretacji Konwencji i Statutu Kłajpedzkiego. Spośród sześciu wybranych parlamentów tylko dwa ukończyły pełną trzyletnią kadencję. Dyrektoriat często otrzymywał od parlamentu wotum nieufności i musiał być zastępowany nowym. Lokalne spory odzwierciedlały rosnące napięcia między Litwą a Niemcami, które stawały się coraz bardziej rewizjonistyczne po śmierci ministra spraw zagranicznych Gustava Stresemanna w 1929 r. Jako stały członek Rady Ligi Narodów, Niemcy skorzystały z przysługującego im na mocy Konwencji prawa do przekazywania sporów lokalnych do rozpatrzenia przez Ligę Narodów.