Konwencja kłajpedzka zawierała Statut Regionu Kłajpedy, który był odpowiednikiem konstytucji regionalnej. Choć region ten stał się integralną częścią Litwy, przyznano mu szeroką autonomię ustawodawczą, sądowniczą, administracyjną i finansową w celu zachowania „tradycyjnych praw i kultury mieszkańców”. Władze regionu wybrały swój lokalny parlament. Członków Dyrektoriatu wyznaczał jego przewodniczący, który był mianowany przez gubernatora, który z kolei był wyznaczany przez Prezydenta Litwy. Dyrektoriat składał się z nie więcej niż pięciu członków, którzy musieli być mieszkańcami regionu i pełnili swoją funkcję tak długo, jak długo Dyrektoriat cieszył się zaufaniem parlamentu Kłajpedy. Gubernator w porozumieniu z Dyrektoriatem mógł rozwiązać parlament. Instytucja miała prawo inicjować ustawodawstwo, wydawać paszporty regionalne, mianować dożywotnio sędziów trybunału, różnych urzędników oraz jednego członka trzyosobowej Rady Portowej odpowiedzialnej za port w Kłajpedzie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dyrektoriat Obwodu Kłajpedzkiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.