Dzieje do 1918 Pierwsze ślady osadnictwa na terenie dzisiejszej Gdyni pochodzą z neolitu, a pierwsza wzmianka o wsi Gdina pochodzi z 1253 r. z dokumentu biskupa Wolimira rozstrzygającego spór między parafiami w Rumi i Oksywiu. Starsze jest Oksywie, wymienione w 1209 r. jako „Oxhoft” w donacji księcia Mściwoja I dla norbertanek z Żukowa. W średniowieczu Gdynia była własnością cystersów z Oliwy, następnie rycerzy z Różęcina, a w 1365 r. otrzymała przywilej lokacyjny na prawie chełmińskim od wielkiego mistrza Winricha von Kniprode. Od 1382 r. do 1772 r. wieś należała do kartuzów z Kartuz, po I rozbiorze stała się domeną pruską. W XIX w. liczyła ok. 200–1200 mieszkańców, w 1870 r. poprowadzono obok linię kolejową Gdańsk–Szczecin, a na początku XX w. zaczęła funkcjonować jako kąpielisko Ostseebad Gdingen.