II Rzeczpospolita – budowa portu i miasta Na mocy traktatu wersalskiego Gdynia znalazła się w granicach II Rzeczypospolitej, wojsko polskie zajęło ją w lutym 1920 r. Decyzja o budowie Tymczasowego Portu Wojennego i Schroniska dla Rybaków zapadła w 1920 r. po raporcie Tadeusza Wendy, który wskazał Gdynię jako najlepszą lokalizację ze względu na głębokość, osłonięcie i dostęp do kolei. Prace rozpoczęły się w maju 1921 r., a 13 sierpnia 1923 r. do portu wpłynął pierwszy statek pełnomorski SS Kentucky. Ustawa sejmowa z 1922 r. otworzyła drogę do budowy portu handlowego, który w 1934 r. stał się największym portem na Bałtyku pod względem przeładunków. Dynamiczny rozwój spowodował nadanie praw miejskich – rozporządzeniem Rady Ministrów z 10 lutego 1926 r. z dniem 4 marca 1926 r. Gdynia stała się miastem.
II wojna światowa We wrześniu 1939 r. po obronie Gdyni i Kępy Oksywskiej miasto zajęli Niemcy, zmieniając nazwę na Gotenhafen. Wysiedlono prawie całą polską ludność, port stał się bazą Kriegsmarine i flotylli U-Bootów. Wycofując się w 1945 r. Niemcy zatopili pancernik Gneisenau na wejściu do portu.
Po 1945