W pierwszym roku walki Stubby został podtruty gazem musztardowym. Po wyzdrowieniu wrócił ze specjalnie dla niego zaprojektowaną maską przeciwgazową. Nauczył się ostrzegać swoją jednostkę przed atakami gazem musztardowym, lokalizować rannych żołnierzy na ziemi niczyjej i – ponieważ mógł słyszeć wycie nadlatujących pocisków artyleryjskich szybciej niż ludzie – stał się bardzo biegły w informowaniu swojej jednostki, kiedy żołnierze mają się schować. Jego wyłączną zasługa było schwytanie niemieckiego szpiega w Argonne, za co dowódca jednostki mianował Stubby’ego na stopień sierżanta. Po wyzwoleniu Château-Thierry przez wojska amerykańskie kobiety z miasta uszyły Stubby'emu zamszowy płaszczyk, do którego przypięto jego liczne medale. Później pies został ponownie ranny w klatkę piersiową i nogę przez granat. Robert Conroy i Stubby wrócili do domu pod koniec wojny w 1918 roku.