Pomimo tej kontroli kolejne przeszukania kończyły się wykryciem przedmiotów, które budziły wątpliwości personelu, tj. grzałki elektryczne, lampki nocne, aparaty fotograficzne, materiały propagandowe (transparenty, znaczki, ulotki) czy materiały poligraficzne (farby, kalki, tusze, ryzy papieru).
Plan dnia zakładał pobudkę o godz. 7:00 a rozpoczęcie ciszy nocnej o 22:00. W międzyczasie osadzeni brali udział w dwóch apelach (porannym i wieczornym) oraz mieli dwukrotnie wyznaczony czas na zajęcia kulturalno-światowe. Raz w tygodniu (w piątek) mieli możliwość skorzystania z prysznica oraz w środy i soboty mogli skorzystać z golenia i strzyżenia. Otrzymywali trzy posiłki o łącznej wartości 2600 kalorii, jednak z ich wspomnień wynika, że większość żywności otrzymywali od rodzin w ramach regulaminowych dwóch paczek miesięcznie. Dostarczaniem środków spożywczych zajmowały się również organizacje krajowe i międzynarodowe, przez co powstawały nadwyżki żywności. Osadzeni przekazywali je swoim rodzinom na wolności. Widzenia z najbliższymi były możliwe raz w miesiącu, wówczas też mogli otrzymać od rodziny paczki lub przekazać najbliższym jakieś przedmioty. Najczęściej wówczas dochodziło do przemycania korespondencji czy grypsów ukrytych w opakowaniach żywności.