Katedra Mariacka (niem. Dom Sankt Marien) – romańsko-gotycka świątynia luterańska znajdująca się w niemieckim mieście Havelberg, do 1571 siedziba .

Historia W 946 król Otton I Wielki, późniejszy cesarz, erygował diecezję Havelbergu w celu chrystianizacji słowiańskich terenów na wschód od Łaby. Podlegała metropolii Moguncji, a w 968 włączono ją do nowo włączonej metropolii Magdeburga. W 983 pierwsza katedra została zniszczona przez lutyków. W 1100 wznowiono walki ze słowianami, a po krucjacie wendyjskiej w 1147 siedzibę diecezji ponownie przeniesiono do Havelbergu z tymczasowej siedziby w Jerichowie. W 1149 lub 1150 roku rozpoczęto budowę nowej katedry wraz z klasztorem. Kanoników sprowadzono tu z Jerichowa w 1150 roku, początkowo żyli zgodnie z regułą norbertańską. Biskupi diecezji rezydowali w Wittstock/Dosse. Świątynię konsekrował 16 sierpnia 1170 arcybiskup Magdeburga, Wichman. Trójnawową bazylikę bez transeptu wzniesiono z kwarcytu i przykryto płaskim, drewnianym stropem. Około 1200 wzniesiono ceglane skrzydło klasztorne w stylu romańskim. Na początku XIII wieku wzniesiono skrzydło południowe, a w pod koniec tego wieku – skrzydło zachodnie. W 1279 świątynia spłonęła, przetrwały jedynie zewnętrzne mury i wieża. Ok. 1330 wzniesiono gotyckie sklepienia krzyżowe, a ok. 1400 wybudowano lektorium.