W 1508 od południa dobudowano kaplicę św. Anny.
W 1506 elektor Joachim I Nestor zlikwidował dotychczasową kapitułę, na jej miejsce powołano kapitułę świecką. W 1561 świątynia przeszła w ręce protestantów, a w 1571 zlikwidowano diecezję i włączono ją do Elektoratu Brandenburgii. W 1819 rozwiązano luterańską kapitułę, a jej majątek został wywłaszczony na rzecz Królestwa Prus. W latach 1840–1841 kościół odrestaurowano, a w latach 1907–1909 wzniesiono nowe piętro dzwonowe wieży i portal w stylu neoromańskim. W 1904 na piętrze klasztoru urządzono muzeum krainy Prignitz, a w 1905 w dawnym klasztornym urządzono rzymskokatolicką kaplicę pw. św. Norberta. Katedra została uszkodzona w trakcie wysadzania mostów na Haweli podczas II wojny światowej. Od 1996 jest własnością Fundacji Katedr i Zamków Saksonii-Anhalt, przekształconej w 2017 w Fundację Kulturalną Saksonii-Anhalt. Budynek pełni funkcje sakralne dla wspólnoty protestanckiej oraz sali koncertowej.