Architektura i wyposażenie Świątynia ma cechy romanizmu i baroku. Ma układ bazylikowy, w nawach bocznych znajdują się empory. Do świątyni wchodzi się przez barokowy portal z 1681 roku, z kamienną figurą św. Korbiniana. Między kruchtą a nawą zachował się romański portal z figurami cesarza Fryderyka I Barbarossy, biskupa (prawdopodobnie Ottona z Fryzyngi, wuja cesarza lub , budowniczego katedry), cesarzowej Beatrycze Burgundzkiej i ropuchy będącej symbolem płodności.
W ołtarzu głównym znajduje się kopia obrazu Maryi jako niewiasty obleczonej w słońce autorstwa Petera Paula Rubensa, oryginał z 1605 przechowywany jest w monachijskiej Starej Pinakotece. Za prezbiterium ulokowano kaplicę św. Maksymiliana, na zakończeniu południowej nawy – św. Jana Nepomucena, a północnej – barokową kaplicę sakramentalną. W nawach bocznych zachowały się obrazy z okresu renesansowej przebudowy, będące dziełami m.in.: , , czy Joachima von Sandrarta. Z okresu tej przebudowy pochodzi również ambona, zamontowana przy filarze południowej nawy. Freski nad westybulem przedstawiają życiorys Abrahama, Izaaka i Jakuba, będącego alegoriami trzech osób boskich: Boga Ojca, Syna Bożego i Ducha Świętego.