Dudek w kulturze ludowej W tradycji ludowej mawiano, że dudek przylatuje w okolice ludzkich siedzib, gdy cebula zaczyna kiełkować. W zachodniej Ukrainie funkcjonowało przysłowie: „Wże bude tepło, bo wudwud dudaje”. Wierzono też, że dudek żywi się cebulą i czosnkiem, dlatego jego mięso ma intensywny zapach. To przekonanie powiązane z ludowymi stereotypami dotyczącymi Żydów i kaznodziejskim motywem foetor judaicusD. Vincůrková, „Żydom śmierdziało z gęby, bo sie czosnku objedli”. Foetor judaicus, czyli „smród żydowski” w późnośredniowiecznych polskich apokryfach, [w:] A. Deskur, W. Stelmach. D. Rojszczak-Robińska (red.), Źródła staropolskich apokryfów. Pytania, problemy, perspektywy, Poznań 2021, s. 269-293 mogło wpłynąć na tworzenie lokalnych nazw – „kukułka żydowska”, „zazula żydowska” czy „wudwud”, czyli „jud-jud” – co jest ludową grą słów nawiązującą do dźwięków wydawanych przez ptakaGustawicz, B., Podania, przesądy, gadki i nazwy ludowe w dziedzinie przyrody. Cz. 1, Zwierzęta, Kraków: [s.n.], 1881 ([Kraków] : Druk. Uniwersytetu Jagiellońskiego). https://polona.pl/item-view/e384e978-1bae-433c-a4ae-712b336eec19?page=34.