W niektórych regionach dudek był uważany za ducha żydowskiego. Znane jest podanie, która wyjaśnia nazwę „wudwud żydowski”. Według tej historii pewien Żyd przechodził przez las, gdy nagle usłyszał głos dudka, który wydawał dźwięki przypominające „Jud-jud”. W związku z tym uznał, że dudek zna jego pochodzenie i od tamtej pory ptaka zaczęto nazywać „wudwudem żydowskim”.
Zerwanie dudkowi czubka miało przynosić nieszczęście, unikano więc nawet dotykania tego ptaka. Szczęście natomiast przynosił widok dudka karmiącego swoje młode. Na terenach Pobereża wierzono, że spojrzenie na dudka powoduje powiększenie wola (podgardla).
Inne przesądy związane z dudkiem dotyczą pogody, życia codziennego oraz diety. Wierzono np., że jeśli ktoś obłupi deszczułki na czczo, z jego ust już zawsze będzie dobywał się odór, jak z dzioba dudka. Z kolei głos dudka usłyszany wieczorem zwiastował deszcz.
Przypisy
Kategoria:Wierzenia Kategoria:Symbole Kategoria:Zwierzęta w kulturze