W latach 2010–2015 pełniła funkcję rzeczniczki ds. zdrowia (oficjalnie wiceminister zdrowia) w gabinecie cieni Eda Milibanda. Po przegranych przez Partię Pracy wyborach parlamentarnych w 2015, kandydowała na stanowisko jej lidera. W wewnątrzpartyjnym głosowaniu uzyskała 4,5% głosów i zajęła ostatnie miejsce – za Jeremym Corbynem, Andym Burnhamem i Yvette Cooper. W kolejnych wyborach lidera laburzystów popierała kandydaturę Owena Smitha przeciw Corbynowi (w 2016), zaś w 2020 – Jess Phillips. Po zwycięstwie w tych wyborach Keira Starmera, objęła funkcję zastępcy ministra zdrowia i opieki społecznej w gabinecie cieni (Jonathana Reynoldsa, a od listopada 2021 – Wesa Streetinga). 4 września 2023 weszła w skład gabinetu cieni, jako minister pracy i emerytur.
5 lipca 2024 objęła to samo stanowisko w gabinecie Keira Starmera, utworzonym bezpośrednio po wygranych przez Partię Pracy wyborach parlamentarnych. 5 września 2025, w ramach rekonstrukcji gabinetu Starmera, objęła urząd ministra nauki, innowacji i technologii. 20 lipca 2026 kierowane przez nią ministerstwo zostało zlikwidowane.