Wojna gotlandzka – wewnętrzny konflikt, który miał miejsce w roku 1288 na Gotlandii, gdzie doszło do starcia interesów bogatych mieszczan z Visby i lokalnych rolników.
Starcia te miały swoje podłoże w narastających napięciach ekonomicznych i społecznych, które doprowadziły do zbrojnej konfrontacji. Główne przyczyny konfliktu były związane z polityką handlową, nowymi podatkami oraz budową fortyfikacji miejskich w Visby, co budziło opór ludności rolniczej.
Geneza Gotlandia od wieków była związana z Królestwem Szwecji na podstawie umowy przewidującej, że wyspa będzie opłacała roczny podatek w wysokości 60 marek srebra. Dodatkowo mieszkańcy Gotlandii byli zobowiązani do wystawienia siedmiu okrętów wojennych w przypadku, gdyby król Szwecji wzywał wyspę do walki. Było to częścią tzw. „ledung” – obowiązku wojskowego, nakładającego na ludność Gotlandii udział w królewskich wyprawach zbrojnych.