Skonfliktowana z dyrektorem, w 1880 opuściła Comédie-Française i skupiła się na samodzielnym zarządzaniu swoją karierą. Prócz aktorstwa, zajmowała się także reżyserią oraz pełniła funkcję menedżerki. Od 1880 do ostatnich lat życia odbywała światowe trasy, stając się pierwszą międzynarodową gwiazdą. „Krok po kroku przekształcała się ze skandalistki we wspaniałą artystkę, a następnie w osobę czczoną jako wielki symbol i ambasadorka Francji” – stwierdził Robert Gottlieb; ; ; .. Jej repertuar wypełniały przebojowe sztuki, w tym Adrienne Lecouvreur Eugène’a Scribe’a i Ernesta Legouvégo, Frou-Frou Henriego Meilhaca i Ludovica Halévy’ego oraz Dama kameliowa Dumasa (syna) – ostatnia z nich stanowiła stały punkt repertuaru Bernhardt, która w główną bohaterkę wcielała się trzy tysiące razy; ..