W listopadzie 1917 razem ze swoim przełożonym Walentym Szydłowskim wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji i 11 grudnia tego roku został przydzielony do 1 kompanii saperów 1 pułku inżynieryjnego. W stopniu młodszego podoficera pełnił funkcję zastępowego. Wziął udział we wszystkich potyczkach pułku oraz słynnej wyprawie partii ówczesnego podkapitana Stanisława Magnuszewskiego, której zadaniem było zniszczenie torów kolejowych prowadzących do Mińska i Słucka, i odcięcia stacji Osipowicze.
Na początku lipca 1918, po demobilizacji korpusu, wrócił w rodzinne strony, będące wówczas pod okupacją austriacką i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W październiku tego roku wziął udział w rozbrojeniu austriackich posterunków konnych w Sadowiu, Opatowie, Iwaniskach i okolicy. Następnie, razem z członkami POW i 36 końmi odebranymi Austriakom, wstąpił do formującego się szwadronu radomskiego, który 3 kwietnia 1919 wszedł w skład 11 pułku ułanów.