Wskutek ciężkich warunków materialnych został zwolniony z wojska (jego czterech młodszych braci służyło ochotniczo w wojsku).
W 1921, w ramach osadnictwa wojskowego otrzymał działkę o powierzchni 18 ha, położoną w sołectwie Podzamcze (od 5 maja 1930 była to samodzielna gromada Wola Piłsudskiego).
9 czerwca 1921 major Stanisław Magnuszewski sporządził wniosek o odznaczenie go Orderem Virtuti Militari za „przyczynienie się do pomyślnych rezultatów całej wyprawy” w nocy z 16 na 17 lutego 1918. Dopiero 18 grudnia 1933 Szczepan Jaroszewski odebrał przyznany mu Order Virtuti Militari wraz z legitymacją, po potwierdzeniu jego tożsamości przez majora Walentego Szydłowskiego i pułkownika Jana Skorynę, byłego dowódcę 1 pułku inżynieryjnego.
Był żonaty, miał trzy córki: Teresę, Krystynę i Danutę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6892 – 10 maja 1922 Krzyż Walecznych Medal Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Amarantowa wstążka – 19 lutego 1918 26 czerwca 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości ponownie rozpatrzył jego wniosek, lecz Krzyża Niepodległości nie przyznał.
Przypisy
Bibliografia