W 1983 roku chiński badacz Yao-ting Gao zanotował, że w ciągu trzech godzin obserwacji w terenie cztery osoby były w stanie znaleźć dwadzieścia lub więcej zajęcy nadrzecznych.
Rozmieszczenie zająca nadrzecznego rozszerza się w kierunku północnej i południowo-zachodniej Kotliny Kaszgarskiej oraz podnóża Gór Ałtajskich. Może to być spowodowane trudnymi warunkami siedliskowymi i niedoborem żywności.
Ekologia Siedlisko Zając ten preferuje kotliny i obszary pustynne porośnięte tamaryszkiem chińskim, krzewami lub topolą, wzdłuż obrzeży rzek otaczających góry na pustyni Takla Makan. Wykorzystuje również trzcinowiska rosnące wzdłuż rzek jako schronienie i unika pól uprawnych. Szacuje się, że w Kotlinie Kaszgarskiej żyje około 200 tys. osobników.
Tryb życia Jest to gatunek zwykle wychodzący wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, ale może też żerować w nocy. W ciągu dnia ukrywa się w zagłębieniach, pod roślinnością. Żerując na trawie i uprawach, zając nadrzeczny korzysta z tradycyjnych szlaków żerowania, które mogą mieć 1-2 kilometrów odległości.
Rozród Sezon rozrodczy rozpoczyna się w lutym i może trwać od siedmiu do ośmiu miesięcy, aż do września.