W latach 1968-1969 celem ustalenia dokładniejszej lokalizacji przeprowadzono badania terenu dawnego zamku w Wąsoszy przez Katedrę Historii Architektury i Sztuki Politechniki Warszawskiej. Przeprowadzone badania wykonanych wykopów pozwoliły na odnalezienie fragmentów najniższej części fundamentów murów wykonanych z kamienia polnego, łączonego zaprawą częściowo glinianą, częściowo wapienną. Kamienie tej części muru układane były na podłożu glinianym i tworzyły wygięty mur o szerokości ok. 1 metra. W dolnej części innego wykopu znaleziono resztki umocnień drewnianych, tworzących dwuwarstwowy podkład z bali drewnianych. Taki układ podkładu drewnianego dwuwarstwowego dał się zaobserwować także w innych częściach terenu w wykopach, a więc prawdopodobnie cały teren podmokły, na którym był usytuowany zamek obronny w Wąsoszy, otrzymał umocnienie w postaci rusztu z drewnianych bali układanych w dwóch warstwach. W wykopach odnaleziono również prostokątne kafle o wypukłym różnorodnym reliefie i kolorowej polewie np. z herbem „Trzaska" na zielonym tle. Wskazówką naprowadzającą na ślad po dawnych budynkach był zasięg odłamków większej ilości cegieł. Część wschodnia terenu, posiadała jak w części zachodniej umocnienia terenu za pomocą drewnianego rusztu z bali.