Przez I połowę XIX wieku stroje codzienne Lachów Szczyrzyckich, jak i odświętne, były skromne i archaiczne w swojej formie. Wytwarzano je przede wszystkim we własnym zakresie z płócien lnianych i konopnych. Według notatki księdza Antoniego Bryi z 1848 roku „wszystkie kobiety w kościele ubrane były na biało, tylko dwie strojnisie z Abramowic miały chustki kolorowe, modne”.

Strój Lachów Szczyrzyckich najbardziej rozwinął się po uwłaszczeniu chłopów w zaborze austriackim (1848 r.), czerpiąc inspiracje głównie z regionu Krakowiaków Zachodnich.

Strój męski Odświętne koszule męskie sięgające kolan do schyłku XIX w. szyto z cieńszego, dobrze bielonego płótna konopnego, krojonego w kształt poncho podłużnego, w którym przód i tył koszuli wykonywano z jednego kawałka płótna złożonego w poprzek na linii ramion;