Widoczne są tu również korzenie drzew. Pod odnogą stożek rumowiska, piasku i gliny. Najpiękniejszą częścią jaskini jest korytarz końcowy (Korytarz Koralowy – J.Z.), dość niski, biegnący ku NW z końca sali. W stropie jego widać zwisające czarne korzenie drzew, tu i ówdzie spojone miękkim i porowatym, martwicę przypominającym naciekiem. Na dnie stalagmity i skorupy również z białego nacieku. W kilku miejscach spotyka się charakterystyczne nacieki w kształcie korali...”
Jaskinia wytworzyła się w wapieniach pochodzących z jury późnej.
Nietoperze W jaskini zimują nietoperze. K. Kowalski stwierdził, że w latach 1949–1952 w Jaskini Koralowej zimowało ponad 100 nocków dużych, około 25 podkowców małych, pojedyncze nocki Natterera, nocki rude i łydkowłose oraz gacki brunatne. W latach 50. występowała kolonia nocka orzęsionego, jednego z najrzadszych nietoperzy Polski, później jednak kolonia ta zanikła. Najpospolitszy w latach 50 podkowiec mały, z Jaskini Koralowej, podobnie jak i z innych grot Sokolich Gór zniknął w połowie lat 90. Obecnie liczba nietoperzy zimujących w Jaskini Koralowej utrzymuje się na w miarę stałym poziomie kilkudziesięciu osobników, a w ostatnich latach obserwuje się wzrost ich liczby – np. 10 lutego 1996 r. zimowało w jaskini co najmniej 99 nocków dużych, 7 nocków Natterera, 3 gacki brunatne i 1 nocek wąsatek.