Lenina w Moskwie stopień doktora nauk filozoficznych na podstawie rozprawy Tvorčeskij marksizm i revizionizm (Teoretiko-funkcjonal’nyj analiz), w Polsce nostryfikowany jako równorzędny stopniowi doktora habilitowanego nauk filozoficznych.

Był zastępcą asystenta Katedrze Podstaw Marksizmu–Leninizmu przy SGSZ (1951–1954) i asystentem w Katedrze Podstaw Marksizmu–Leninizmu UW (1954–1955). Od 1955 mieszkał w Olsztynie, gdzie zorganizował Katedrę Filozofii w miejscowej Wyższej Szkole Rolniczej. Na tej uczelni w latach 1958–1969 był kolejno szefem Zakładu Podstaw Filozofii i Katedry Ekonomii Politycznej, a następnie wicedyrektorem Instytutu Nauk Społeczno–Politycznych WSR. Prowadził wykłady zlecone z filozofii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (1967–1969). W marcu 1969 powierzono mu został utworzenie Wyższej Szkoły Nauczycielskiej w Olsztynie (od 1974 Wyższej Szkoły Pedagogicznej), gdzie następnie pełnił funkcję rektora w kadencjach: 1969–1972, 1972–1975, 1983–1984, 1984–1986. Równocześnie pozostawał kierownikiem Zakładu Nauk Filozoficzno-Społecznych. Od 1 października 1975 do 1 września 1980 pełnił funkcję konsula generalnego w Lille. Powrócił następnie do Olsztyna i w latach 1983–1986 po raz ostatni kierował tamtejszą WSP, od 1981 także Zakładem Nauk Filozoficzno-Społecznych.