Pod koniec XIX wieku liczba parafian wzrosła do ponad tysiąca. W 1914 rozpoczęto starania o budowę większego kościoła, lecz przerwał je wybuch I wojny światowej i problemy finansowe. W 1925 konserwator zabytków nie dostrzegł w drewnianej świątyni walorów zabytkowych, jednocześnie zalecając przeniesienie do nowego budynku elementów wyposażenia, szczególnie ołtarzy. 9 czerwca 1925 ks. proboszcz Stanisław Hoffmann uzyskał zgodę na rozbiórkę. Projekt nowej świątyni sporządził poznański architekt Roger Sławski, jej budowa trwała w latach 1926–1927.
Kościół uniknął zniszczenia podczas II wojny światowej, w 1952 roku wyremontowano dach, a w 1954 ukończono polichromię wewnątrz świątyni. W latach 70. ustawiono nowy ołtarz dostosowany do wymagań soboru watykańskiego II, odmalowano elewacje zewnętrzną i zainstalowano nagłośnienie.
1 października 2008 budynek, wraz z sąsiednim cmentarzem i pomnikiem ks. Hoffmanna, wpisano do rejestru zabytków nieruchomych województwa pomorskiego.