Architektura i wyposażenie Świątynia neobarokowa, trójnawowa, o układzie halowym. Ma długość 45 m i szerokość 22 m, a nawa główna jest wysoka na 12 m. Strop wznosi się na ośmiu filarach, od wschodu do nawy dostawione jest prezbiterium z absydą, doświetlone trzema witrażami z lat 70 XX wieku. Stacje drogi krzyżowej wykonał toruński rzeźbiarz Ignacy Zelek, poświęcił je 5 sierpnia 1951 bp Kazimierz Kowalski. Obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy zainstalowano w 1965 roku. Od 19 marca 2022 przechowywane są tu relikwie patronki kościoła, św. Elżbiety. Przed kościołem ustawiono pomnik ks. Stanisława Hoffmanna.
Na wieży kościelnej zawieszone są dwa dzwony oraz sygnaturka. Mniejszy z nich został odlany w 1711 roku przez gdańskiego ludwisarza Michaela Wittwercka, ufundował go Hanc Campanam z Góry. Ma średnicę 63,5 cm i wysokość 50 cm, zdobią go inskrypcje w języku łacińskim i wizerunki śś. Elżbiety i Rocha. Został zarekwirowany podczas II wojny światowej, do Pinczyna wrócił przed rokiem 1949 staraniem ks. Franciszka Kirsteina. Większy dzwon, poświęcony św. Józefowi, odlano w 1955 roku.