Pojawiły się spiczasto zakończone pasy skórzane typu trzos oraz kapelusze o okrągłej główce, wykonane z czarnego filcu. Okryciem wierzchnim była biała sukmana, zapożyczona od Krakowiaków, ale zdobiona szamerunkiem z czerwonej włóczkiE. Wojtusiak, Kultura ludowa w dolinie górnej Łososiny, Dobra - Kraków 2011, s. 34.. Zimą noszono kożuchy z czarną oprymą, czapki baranie i wełniane rękawice z jednym palcem, plecione ręcznie na drewnianych formachWieś Dobra w powiecie limanowskim. Wybór materiałów zebranych przez uczestniczki V Instruktorskiego Kursu Krajoznawczego w Dobrej, Kraków 1938, s. 24.. mały|Mieszkańcy Dobrej (fot. L. Węgrzynowicz, lata 20. lub 30. XX w.).
Strój kobiecy Koszule kobiece o kroju przyramkowym marszczonym szyto z płótna samodziałowego; kołnierzyki były wycinane w zęby modą krakowską, zdobione białym haftem przy zapięciu (na pobockach), kołnierzu i mankietach. Długie, mocno marszczone spódnice noszono po kilka naraz, z najładniejszą (batystową lub muślinową) na wierzchu. Dziewczęta nosiły gorsety z ciemnych aksamitów, obszytych w pasie wąską falbanką. Strój świąteczny uzupełniały czerwone korale lub szklane paciorki. Mężatki okrywały głowy chustami czepcowymi z białego płótna, haftowanymi we wzory roślinne takiego samego koloru;