Literatura fantasy w Polsce – fantasy jako gatunek w literaturze polskiej pojawiła się w latach 80. XX wieku, aczkolwiek ukazywały się wcześniej w kraju sporadyczne tłumaczenia utworów zagranicznych. Za pierwszy polski utwór fantasy uważane jest opowiadanie Twierdza Trzech Studni Jarosława Grzędowicza, opublikowane w 1982 roku w łódzkim tygodniku „Odgłosy”. Od tego czasu, zwłaszcza od przełomu wieków, fantasy stało się popularnym gatunkiem w polskiej fantastyce, obejmującym dziesiątki autorów oraz setki powieści i opowiadań. Najbardziej znanym polskim pisarzem fantasy jest Andrzej Sapkowski, autor cyklu o Wiedźminie.
Historia Do roku 1989 Według Katarzyny Kaczor (kulturoznawczyni z Uniwersytetu Gdańskiego) w Polsce literatura fantasy była marginalna do lat 80. XX wieku. Głównie były to utwory wywodzące się z kierowanej do młodszego czytelnika baśni literackiej, gatunku uważanego za jeden z pierwowzorów fantasy. Były wśród nich tłumaczone z języków obcych utwory Lewisa Carrolla (polski przekład Alicji w Krainie Czarów 1910), J.M. Barriego (polski przekład Piotrusia Pana 1913) czy Pameli L. Travers (polski przekład 1938). Polskimi utworami tego rodzaju były m.in.