W organizmie człowieka jony żelaza wchłaniane są w przewodzie pokarmowym, a następnie łączą się z transferryną, która jest białkiem transportującym jony żelaza w organizmie. Białko to łączy się z receptorami TfR1 oraz TfR2 występującymi na powierzchni komórek, a następnie ulega endocytozie razem z przyłączonym jonem żelaza. Żelazo wewnątrz komórki może zostać zużyte na potrzeby metabolizmu lub zmagazynowane poprzez połączenie z ferrytyną. Nadmiar żelaza może natomiast być wyeksportowany na zewnątrz komórki poprzez ferroprotynę. W zależności od aktualnego zapotrzebowania na żelazo, komórka może wytworzyć więcej receptorów transferryny, aby zwiększyć wchłanianie tego jonu lub zwiększyć syntezę hepcydyny, która łącząc się z ferroprotyną, dezaktywuje ją i tym samym ogranicza eksport jonów żelaza na zewnątrz. Ze względu na podobieństwo trójwartościowych jonów galu i żelaza, transferryna może wiązać także jony galu, które następnie zostaną wchłonięte przez komórki tworzące receptory transferryny na swojej powierzchni.