Jony galu zwiększają także stężenie reaktywnych form tlenu, indukując stres oksydacyjny. Zaburzenie syntezy białek Terapia związkami galu wpływa także na syntezę białek, w tym hemoglobiny. Gal nie może zostać wbudowany w strukturę hemoglobiny zamiast żelaza, ze względu na to, że żelazo w hemoglobinie występuje na drugim, a nie trzecim stopniu utlenienia (gal, podobnie jak inne pierwiastki z grupy borowców, może przyjmować jedynie I lub III stopień utlenienia). Jednakże poprzez zmniejszanie ogólnej puli żelaza w organizmie, podaż jonów galu może zmniejszać ilość hemoglobiny. Jony galu zmniejszają także ilość osteokalcyny, która odpowiada za regulację mineralizacji kości.
Komórki nowotworowe cechują się wysokim zapotrzebowaniem na składniki odżywcze, niezbędne do ich niekontrolowanego wzrostu. Żelazo jest jednym z kluczowych elementów dla proliferacji komórek, co sprawia, że na powierzchni komórek nowotworów wytwarzane jest więcej receptorów transferryny niż na powierzchni komórek zdrowych. To z kolei sprawia, że jony galu koncentrują się w obrębie tkanki nowotworowej.